Een oase van rust en een goed bewaard geheim! We wandelen door dit typische stadsbegijnhof en laten convent, huizen, kerk en infirmerie vertellen over het leven binnen ‘het besloten hof’. De vorming van begijnengemeenschappen in gesloten hoven vanaf het begin van de 13de eeuw is een typisch stedelijk fenomeen en typerend voor onze regio. In Gent werden omstreeks 1234 twee grote begijnhoven opgericht. Van beide begijnhoven bleef het Klein Begijnhof aan de Lange Violettestraat het best bewaard. Op het hoogtepunt van zijn bloei woonden er meer dan 300 begijnen. Dezen zijn er tegenwoordig niet meer te vinden, maar toch wordt het begijnhof nog steeds bewoond tot op de dag van vandaag. Het begijnhof werd op 30 oktober 1963 in zijn geheel wettelijk beschermd, als monument én als landschap. In 1998 werd het, samen met twaalf andere Vlaamse begijnhoven, door de UNESCO erkend als werelderfgoed. Sinds een grootscheepse renovatie rond de eeuwwisseling ziet het begijnhof er bovendien mooier uit dan ooit tevoren.