Water is en was nooit weg te denken uit het leven van de Gentenaars. Hoewel ze het slechts met mate dronken bleef het onontbeerlijk voor het wassen van kledij,  het onderhoud van gebouwen en vooral als vervoermiddel van vrachten en personen. Het nam door allerlei vormen van vervuiling soms alle kleuren van de regenboog aan en werd dan ongeschikt voor menselijke consumptie. Het was vaak ook een bron van ziektes en plagen. Zo leidden opeenvolgende cholera-epidemieën in de 19de eeuw (1832, 1848, 1866) er toe dat vele Gentse waterwegen werden gedempt. Toch kon niets de pret drukken wanneer de Gentenaars het water gebruikten voor hun festiviteiten of om de vijand op afstand te houden. Deze wandeling start symbolisch op het Veermanplein, aan de plaats waar destijds twee belangrijke Vlaamse rivieren samenvloeiden en waar nu een zwembad verwijst naar watersport en - spektakel. Ze eindigt op mysterieuze wijze aan de hoog en droog gebouwde Sint-Jacobskerk, waar we geconfronteerd worden met weer een andere soort water.